W dniach 7-8 listopad br. w warszawskim Polonia Palace Hotel odbyła się konferencja pt. Walidacja w systemie edukacji pozaformalnej i nieformalnego uczenia się (Peer learning activity on the role of national qualifications frameworks in promoting validation of non formal and informal learning). Konferencja, w której mieliśmy okazje uczestniczyć, zorganizowana została przez Instytut Badań Edukacyjnych, we współpracy z Ministerstwem Edukacji Narodowej, Komisja Europejską, Radą Europy oraz Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego.
Konferencja zainaugurowana została przez Lillę Jaroń-Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej oraz Anitę Kremo reprezentująca Dyrekcję Generalną ds. Edukacji i Kultury. Już na początku, w słowie wstępnym Anita Kremo podkreśliła istotność tego typu dyskusji, a co najważniejsze ich efektów i wpływu na realne kształtowanie norm i systemowych rozwiązań dla walidacji kwalifikacji:
“Już w 2006 roku rozmawialiśmy w KE, że konieczne jest skupienie się na problemie walidacji i uznawania kwalifikacji. Dostrzegamy jednak obecnie, że polityczne chęci nie wszędzie odnalazły swoje przełożenie na systemowe rozwiązania. Dziś musimy wymienić poglądy i sformułować rekomendacje dla rozwoju Krajowego Systemu Walidacji.”
Podczas sesji plenarnej, prowadzonej przez Agnieszkę Chłoń-Domińczak z Instytutu Badań Edukacyjnych zaprezentowane zostały eksperckie prelekcje, w tym m.in: Wprowadzenie do problematyki PLA ( Peer Learning Activity).
W swojej prelekcji Jens Bjornavold ( CEDEFOP) mówił m.in. o rosnącej roli walidacji w państwach europejskich. Zaprezentowane również zostały dane dotyczące różnych stadiów wdrażania lub też opracowywania Krajowych Ram Kwalifikacji w poszczególnych państwach członkowskich oraz podkreślona została ich rola dla systemu edukacji: “Rola walidacji w państwach UE wzrasta, ale patrząc całościowo na Europę ostrzegamy raczej umiarkowany postęp. Krajowe Ramy Kwalifikacji dają możliwość włączenia walidacji do głównego nurtu edukacji oraz wykorzystywania kwalifikacji na rynku pracy.”
Istotny aspekt poruszył także Michael Feutrie (Europejska Platforma Społeczeństwa Obywatelskiego na rzecz uczenia się przez całe życie-EUCIS-LLL):
“Pamiętajmy, ze walidacja to instrument, który powinien przyczynić się do rozwoju indywidualnego, a nie rozwoju procedur czy systemu. Musimy znaleźć nową równowagę pomiędzy instytucjonalnym wymiarem walidacji a jej znaczeniem dla indywiduów, biorących udział w procesie ucznia się przez całe życie. Walidacja to koncentracja na jednostce.”
Dr Feutrie pokreślił także:
“Największa trudność walidacji polega na tym, że tworzymy nową kulturę, będącą skrzyżowaniem wielu, niezwykle odmiennych i zróżnicowanych kultur.”
Podczas pierwszego dnia konferencji odbyły się również panele dyskusyjne z udziałem przedstawicieli i ekspertów wspomnianych wcześniej instytucji. Wspólnym mianownikiem dyskusji był aspekt walidacji oraz wpływu, jaki na ten proces mogą mieć Krajowe Ramy Kwalifikacji. Każde ze spotkań poruszało inny wymiar procesu walidacji m.in. uprawnień i równości w dostępie do niej, jej wiarygodności i jakości, czy też instytucji, które powinny być w ten proces zaangażowane.
Podczas warsztatu dotyczącego standardów i metod oceny w procesie walidacji przedstawione zostało interesujące studium przypadku, przygotowane przez Mariolę Szymańską-Koszczyc – wiceprezesa Warszawskiego Instytutu Bankowości. W prezentacji przekrojowo zaprezentowano sposób, w jaki WIB wdraża system walidacji kwalifikacji pracowników w sektorze usług finansowych (Financial Service Sector Certificate) na przykładzie European Financial Advisor.
Zaprezentowane odniesienia do europejskich ram kwalifikacji były szeroko komentowane, zwrócono uwagę na konieczność implementacji krajowych ram kwalifikacji i powołania kompetentnych państwowych “ciał” akredytujących instytucje szkolące i certyfikujące.
“Jeżeli nie podjęte zostaną działania, mające na celu wdrożenie polskich ram kwalifikacji i jeśli nie zostaną powołane organy akredytujące możemy w niedługim czasie mieć do czynienia z inflacją instytucji certyfikujących” – podsumował Jens Bjornavold.
Drugiego dnia konferencji zaprezentowane zostały raporty ze wszystkich sesji dyskusyjnych. Formułowano sugestie i odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób Krajowe Ramy Kwalifikacji mogą wspierać proces walidacji oraz jakie rozwiązania powinny być wdrożone na poziomie zarówno europejskim jak i krajowym w celu sukcesywnej realizacji tego procesu.
Więcej informacji o wypracowanych wynikach znajduje się na stronie Instytutu Badań Edukacyjnych.
Podczas konferencji Instytut VCC reprezentowała Pani Ewelina Kowalczyk.